Nou. Niet echt.

Behalve heel erg ontzettend veel denken en praten over wat en hoe en wanneer we wat en hoe willen is er nog niet heel veel gebeurd.

Maar met al dat denken en praten worden sommige dingen wel concreter.

Bijvoorbeeld:

*De buren willen misschien ook een nokverhoging. Als we dat tegelijk doen scheelt dat wellicht in prijs.

*De achterdeur gaat er toch uit en wordt een groot raam. Voor boven het aanrecht. De openslaande deuren worden dan de achterdeur. Die moet dus van binnen- en buitenaf open en dicht kunnen.

*We hebben een school gevonden die openslaande deuren maken voor een derde van de normale prijs.

*Als de begroting het toelaat mag ik een matzwarte SMEG! Een SMEG mensen.

*Morgen komt er een aannemer en een kozijnenboermakerman door het huis wandelen zodat er offertes gemaakt kunnen gaan worden. Er zullen er denk ik nog vele volgen.

*We twijfelen ontzettend tussen een ronde, vierkante of rechthoekige eettafel. Nou ja. O. niet. Die wil een vierkante. Ik een ronde.

*Ik wil graag dat wij op de nieuwe, tweede verdieping, gaan slapen. O. wil dat zoon daar gaat slapen. Wat vindt u?

 

Nou. Dat dus. Voor zover.

 

Nog even de SMEG!

 

Cool nah?

 

Er waren wat mensen die vroegen of ik onze aanstaande verbouwing op een blog ging bijhouden.

En eigenlijk is dat zo´n gek idee nog niet.

Ik bedoel. Ik moet straks zoveel keuzes maken. Die vloer of toch die andere, die hippe keuken of toch een beetje ouderwetserderder. Kunnen jullie die keuzes fijn voor mij maken.

 

En echt mensen. Het wordt een drama. Een drama zeg ik je.

Die hele verbouwing staat nog zo in de kinderschoenen en nu al word ik gek van mezelf.

 

Kijk.

Eerst moeten we een planning maken.

Van wat er nu eigenlijk allemaal verbouwd moet worden.

En dat is alles. Echt alles moet verbouwd.

 

De eerste contacten met aannemers zijn gelegd. Die mogen dan komen kijken en ons vertellen wat ons dat gaat kosten.

Wij mogen dan met die begroting een hypotheek los gaan peuteren.

En als dat niet lukt is het gelijk over met dit nieuwe puntenelletje.

Maar goed. Daar gaan we niet van uit.

 

Vandaag gingen we fijn eens keukens en badkamers kijken.

Zoon was uit logeren dus dat kwam dan goed uit.

En daar begint het keuzedrama al.

Want ik wil het ene maar vind het andere mooi.

 

Zo wil ik strak. Ik wil een strakke keuken en een strakke badkamer en strakke muren en strakstrakstrak.

En wit en grijs en zwart en hoogglans en hout.

En dat vul ik dan wel aan met al die brocante meuk die ik zo verzameld heb en die ik ongetwijfeld nog ga verzamelen.

 

Maar. Dan staan we in zo´n keukenzaak en sta ik weer totaal weg te kwijnen bij een nostalgische keuken met granieten blad en geblokt tegeltjes wasbak en glazen kruidenvakjeslaatjespotjes.

Dat werk niet he. Nee dat werkt niet.

En O. wil een Boretti en ik wil een Smeg en O. wil tapijt in de slaapkamers en ik hout. Damn.

 

In de duurste keukenzaak (keukentje, mwoah, 50 000 euri). Of we geholpen wilden worden. Neuh, we vinden 't een beetje te simpel. Tis lachen hoor met On(s).

 

En oh my God, wat zijn badkamers godschuwelijk duur. In een badkamerzaak.  Die stellen we dus wel zelf samen. Maar ik wil er een kast in en O. niet. Want ik wil geen losse spullen zien en volgens O. hebben we die niet johhhhh. (behalve dan die 392834 bakjes en mandjes in onze huidige badkamer)

 

Maar goed.

Dat dus.

Als we dit overleven trouw ik hem!